چگونه پارک تفریحی واقعیت مجازی عالی طراحی کنیم: چیدمان، جریان و ترکیب تجهیزات

پاسخ کوتاه:یک پارک تفریحی واقعیت مجازی خوش‌طراحی شده سه چیز را متعادل می‌کند: ترکیبی از تجهیزات که طیف وسیعی از نقاط قیمتی و طول جلسات را پوشش می‌دهد (شبیه‌سازهای نشسته، آرناهای آزاد، سینمای واقعیت مجازی و جاذبه‌های سبک‌تر)، جریان بازدیدکننده که از ازدحام در جاذبه‌های پرتقاضا جلوگیری می‌کند، و چیدمانی که به بازدیدکنندگان بار اول اجازه می‌دهد فضا را به سرعت و بدون دخالت مداوم کارکنان درک کنند. اکثر پارک‌های موفق واقعیت مجازی 8 تا 15 جاذبه را در فضایی بین 300 تا 800 متر مربع اجرا می‌کنند و ترکیبی از 4 تا 6 شبیه‌ساز نشسته، 1 تا 2 آرنای آزاد، یک سینمای واقعیت مجازی و عناصر پشتیبان مانند لابی/فضای صف و فضای فروش یا خرده‌فروشی را شامل می‌شود. درست کردن ترکیب تجهیزات و جریان مهم‌تر از کیفیت فردی هر جاذبه است.

این راهنما نحوه برنامه‌ریزی چیدمان، جریان بازدیدکننده و ترکیب تجهیزات برای یک پارک واقعیت مجازی را پوشش می‌دهد که از روز اول به خوبی کار می‌کند و درآمد خوبی کسب می‌کند.

مرحله 1: ترکیب تجهیزات خود را قبل از چیدمان تعریف کنید

تصمیمات چیدمان باید از تصمیمات تجهیزات پیروی کنند، نه برعکس - تلاش برای جا دادن یک لیست تجهیزات از پیش تعیین شده در یک چیدمان ثابت اغلب جریان بازدیدکننده ناخوشایندی ایجاد می‌کند. با تصمیم‌گیری در مورد ترکیب تجهیزات خود بر اساس اندازه مکان هدف و بودجه خود شروع کنید:

این ترکیب، اصل "پایه همیشه فعال به علاوه تمایزدهنده پرچمدار" را که در راهنمای ما "واقعیت مجازی آزاد در مقابل شبیه‌ساز واقعیت مجازی نشسته" پوشش داده شده است، منعکس می‌کند - شبیه‌سازهای نشسته درآمد پایدار و با توان عملیاتی بالا را در هر کدام با ردپای کوچکتر فراهم می‌کنند، در حالی که یک آرنای آزاد و سینمای واقعیت مجازی به عنوان جاذبه‌های لنگر با درآمد بالاتر و دید بیشتر عمل می‌کنند که بازاریابی دهان به دهان را نیز هدایت می‌کنند.مرحله 2: جریان بازدیدکننده را قبل از نهایی کردن محل جاذبه‌ها ترسیم کنیدجریان بازدیدکننده - مسیری که بازدیدکنندگان به طور طبیعی در مکان شما طی می‌کنند - تعیین می‌کند که ترکیب تجهیزات شما چقدر خوب عمل می‌کند، صرف نظر از اینکه هر جاذبه چقدر خوب است. جریان ضعیف باعث ایجاد گلوگاه در جاذبه‌های محبوب می‌شود و تجهیزات دیگر را به سادگی به دلیل اینکه بازدیدکنندگان هرگز به طور طبیعی از کنار آنها عبور نمی‌کنند، کم استفاده می‌گذارد.

اصول جریان اصلی:

جاذبه پرطرفدارتر خود (معمولاً آرنای آزاد یا سینمای واقعیت مجازی) را در قسمت عقب یا مرکز مکان قرار دهید

، نه بلافاصله در ورودی. این کار بازدیدکنندگان را از طریق کل فضا می‌کشاند و قرار گرفتن در معرض جاذبه‌های دیگر را در طول مسیر افزایش می‌دهد - شبیه به نحوه قرار دادن فروشگاه‌های خرده‌فروشی اقلام محبوب در عمق فروشگاه.

1. جاذبه‌های با توان عملیاتی بالا و چرخش سریع (شبیه‌سازهای نشسته) را در امتداد مسیرهای اصلی قرار دهید، جایی که جریان طبیعی ترافیک پا آنها را قابل مشاهده نگه می‌دارد و به راحتی می‌توان برای مدت کوتاهی بدون ایجاد مزاحمت برای سایر بازدیدکنندگان صف کشید.
2. جاذبه‌های پر سر و صدا/فعال را از مناطق صف یا انتظار جدا کنید برای تجربه‌های آرام‌تر (مانند صف‌های سینمای واقعیت مجازی)، تا بازدیدکنندگان در حال انتظار از صدای آرناهای آزاد مجاور غرق نشوند.
3. خطوط دید بصری به جاذبه پرچمدار خود را از ورودی بسازید، حتی اگر بازدیدکنندگان مستقیماً به سمت آن نروند - دیدن آرنای آزاد یا سینمای واقعیت مجازی در حال اجرا از دور، انتظار را ایجاد می‌کند و اغلب بازدیدکنندگان را ترغیب می‌کند تا آن را به عنوان مقصد بعدی خود جستجو کنند.
4. مرحله 3: برای فضای صف و انتظار برنامه‌ریزی کنیداین یکی از رایج‌ترین نیازمندی‌های فضایی است که در طراحی پارک واقعیت مجازی دست کم گرفته می‌شود. جاذبه‌های محبوب - به ویژه آرناهای آزاد و سینمای واقعیت مجازی - در ساعات اوج، صف‌های طبیعی ایجاد می‌کنند و فضای انتظار ناکافی مستقیماً به تجربه بازدیدکننده و توان عملیاتی آسیب می‌رساند.

نوع جاذبه

فضای صف پیشنهادی

برخلاف یک آرکید سنتی که در آن بازدیدکنندگان می‌توانند پرسه بزنند و هر چیزی را که توجهشان را جلب می‌کند امتحان کنند، جاذبه‌های واقعیت مجازی اغلب به لحظه‌ای جهت‌گیری نیاز دارند - بازدیدکنندگان باید قبل از تعهد به امتحان کردن آن، درک کنند که یک جاذبه چیست، چقدر هزینه دارد و آیا در حال حاضر در دسترس است. چیدمان و تابلوها باید نیاز به توضیح کارکنان در هر جاذبه را کاهش دهند:

تابلوهای واضح در هر جاذبه

نمایش نام، توضیحات مختصر، قیمت و طول تقریبی جلسه

• فهرست مرکزی یا نقشه نزدیک ورودی، به خصوص در مکان‌های بزرگتر با 8+ جاذبه
• مناطق قابل تشخیص (به عنوان مثال، گروه‌بندی شبیه‌سازهای نشسته، جدا کردن آرنای آزاد به عنوان منطقه خود) به جای پراکنده کردن تصادفی انواع جاذبه‌ها، که به بازدیدکنندگان بار اول کمک می‌کند تا به سرعت یک مدل ذهنی از فضا بسازند.
• مکان‌هایی که این مرحله را نادیده می‌گیرند اغلب هزینه کمتری به ازای هر بازدید دارند، صرفاً به این دلیل که بازدیدکنندگان جاذبه‌هایی را که در غیر این صورت امتحان می‌کردند، کشف نمی‌کنند یا درک نمی‌کنند.مرحله 5: فضاهای پشتیبانی را در کنار جاذبه‌ها برنامه‌ریزی کنید

فضاهای غیر جاذبه‌ای پارک واقعیت مجازی به طور معناداری هم بر درآمد و هم بر تجربه بازدیدکننده تأثیر می‌گذارند:

فضای خرده‌فروشی یا جایزه

: حتی مکان‌های متمرکز بر واقعیت مجازی از یک پیشخوان کوچک فروش کالا یا جایزه، به خصوص برای بازدیدهای خانوادگی/گروهی، سود می‌برند.

• اتاق‌های مهمانی/رویداد: همانطور که در راهنمای ما "بازی‌های پروژکتور تعاملی" پوشش داده شده است، فضای رویداد انعطاف‌پذیر درآمد را فراتر از ترافیک ورودی گسترش می‌دهد - حداقل یک اتاق قابل رزرو را برای مکان‌های متوسط و بزرگ بودجه‌بندی کنید.
• فضای کافه/تنقلات: طول متوسط بازدید را افزایش می‌دهد و درآمد با حاشیه بالا را اضافه می‌کند، مشابه افزودنی‌های فروش که در راهنمای ما "دستگاه فروش پشمک و ذرت" پوشش داده شده است.فضای کارکنان/عملیاتی: اغلب در برنامه‌ریزی اولیه نادیده گرفته می‌شود - تجهیزات واقعیت مجازی نیاز به یک منطقه اختصاصی برای ضدعفونی کردن هدست، شارژ و نگهداری اولیه دارند، ترجیحاً خارج از دید بازدیدکنندگان اما به اندازه کافی نزدیک به جاذبه‌ها برای پاسخگویی سریع کارکنان.
• مدل‌سازی هزینه ترکیب تجهیزاتمثال: پارک واقعیت مجازی متوسط (400 متر مربع)جزء
• تعدادمحدوده هزینه

شبیه‌سازهای واقعیت مجازی نشسته

6 واحد

آرناهای آزاد و سینمای واقعیت مجازی به طور خاص نیاز به فضای انتظار کافی دارند - کمبود در این زمینه به تجربه بازدیدکننده آسیب می‌رساند و می‌تواند بازدیدهای مکرر را سرکوب کند.پراکنده کردن انواع جاذبه‌ها بدون منطقه‌بندی واضح. این امر پیمایش و درک مکان را برای بازدیدکنندگان بار اول دشوارتر می‌کند، که نرخ کلی امتحان جاذبه‌ها را کاهش می‌دهد.

نادیده گرفتن فضاهای پشتیبانی برای به حداکثر رساندن تعداد جاذبه‌ها.

1. اتاق‌های مهمانی، مناطق کافه، و فضای کافی کارکنان/نگهداری همگی به درآمد و همواری عملیاتی کمک می‌کنند - حذف آنها برای جا دادن یک جاذبه بیشتر اغلب عملکرد کلی مکان را کاهش می‌دهد.طراحی چیدمان قبل از نهایی کردن ترکیب تجهیزات.
2. تعهد به یک چیدمان قبل از تصمیم‌گیری در مورد ترکیب جاذبه‌های شما اغلب باعث ایجاد اصلاحات ناخوشایند و جریان بازدیدکننده مختل شده در آینده می‌شود.سوالات متداول
3. یک پارک تفریحی واقعیت مجازی به چه مقدار فضا نیاز دارد؟پارک‌های کوچک واقعیت مجازی در 150-300 متر مربع کار می‌کنند، مکان‌های متوسط معمولاً 300-600 متر مربع را پوشش می‌دهند، و مکان‌های بزرگتر پرچمدار می‌توانند بسته به ترکیب تجهیزات و فضاهای پشتیبانی تا 600-1000 متر مربع یا بیشتر گسترش یابند.
4. چه ترکیب تجهیزاتی برای یک پارک تفریحی واقعیت مجازی بهترین کارایی را دارد؟بیشتر مکان‌های موفق ترکیبی از چندین شبیه‌ساز واقعیت مجازی نشسته برای توان عملیاتی پایدار با یک یا دو آرنای آزاد و یک سینمای واقعیت مجازی به عنوان جاذبه‌های لنگر با درآمد بالاتر، با پشتیبانی فضای صف و رویداد کافی را ترکیب می‌کنند.
5. محبوب‌ترین جاذبه در یک پارک واقعیت مجازی باید کجا قرار گیرد؟به سمت عقب یا مرکز مکان به جای ورودی - این کار بازدیدکنندگان را از طریق کل فضا می‌کشاند و قرار گرفتن در معرض جاذبه‌های دیگر را در طول مسیر افزایش می‌دهد.

جاذبه‌های واقعیت مجازی به چه مقدار فضای صف نیاز دارند؟

آرناهای آزاد معمولاً به 10-20 متر مربع فضای انتظار نیاز دارند و سینمای واقعیت مجازی بسته به تعداد صندلی به 15-30 متر مربع نیاز دارد - هر دو از دسترسی بصری به جاذبه در حال انجام سود می‌برند.
هزینه کل ساخت یک پارک تفریحی واقعیت مجازی متوسط چقدر است؟

یک مکان متوسط (حدود 400 متر مربع) با خط تولید تجهیزات ترکیبی معمولاً 126,000 تا 253,000 دلار برای تجهیزات و ساخت و ساز هزینه دارد، بدون احتساب هزینه‌های املاک یا اجاره.
در حال برنامه‌ریزی چیدمان پارک تفریحی واقعیت مجازی هستید؟

برای توصیه‌های تجهیزات و راهنمایی چیدمان بر اساس فضا و بودجه خود با Joyfuncade تماس بگیرید.